۳۳ شعر عاشقانه

دریافت

The hawker singer

ترجمه مجموعه ۳۳ به انگلیسی

دریافت

شعرآستان

بی دلالت روسپیدی گشتن به خطی عمود

من روسپی ام یعنی دوست دارم  توی رانهایم هزار تا جورواجور از لاغر و کلفت و گردن فراز و پشمینه پوش لا لایی کنند .مثل همه ی سوراخهای این خانه که درزی در درزی چیزی لایشان مانده یا گیر می کند .چیزی شبیه هسته یا تکه کیکی که به زور از روزنی مورچه ای می کشد داخل .زندگی حتا برای چهار پایان هم سخت است اگر چه مور و ملخ هواپیماباشد وقتی کلاغ با ردایی از جنس ابر های باردار از آن پایین می آید و مادرم روی دو دست ایستاده لنگ هایش را این شکلی حواله ی او می کند 7.گلی به سینه ام میزنم که پرچم هایی تلخ در او به اهتزازند و از پزشک معالجم می پرسم :چیزی به اندازه ی نیازم دارد؟شماره ی پای همسرش 44 است و روی انگشت سبابه اش خالکوبی سوزن دارد .حتمن چیزیم می شود که کبوتر به کمرم قوس می دهد و در ریشه ریشه های ظهر جمعه دنبال کلافی از موهایی نرم می گردم که تا آخر شب موقت موالی او باشم و در 29 اُمین سوزن بانی قطاری که مثل لول پاهام می گذرد از تاریکی تپه های تو در توی بی بیغوله وقتی اناری می ترکد و تا هزاران مایل میل مادر بزرگ در چشم خواهر زاده هایم می رود تا اسم کوچک نور حدقه باشد در امده از مرده ای در تابستان اعدام .

من عاشق سنگ سارم تا بالا برویم دو تایی از دره هایی که در آن خسبیدیم تا انتها و در موج موج رعشه ی هر زوزه ای از مهراکین زمانه تاب دادی مرا حالا به هر سمت که می وزم خام تر از آنم که کلوخی بر فرقم بنشیند و توسّلم را به ریگ های بودایی از دست بدهم .مثل ساری که می پرد از از سنگ و تو احمقتر از آنی که بفهمی کوه عقده ی فشرده ی آغوش توئیست که به بوسه می آِید بر سرمان و ما رَمَیتُ دستت که دارد کشیده می شود از ته تا برسد به لحظه ای که تو را زاییدم و مهلت اندامت نبود که اشراق پابرهنه در حیاطمان می دوید و ستاره در َ  UUهایم نگین می تراشید .

آخ چقدر تن می دهد به آبهای زرد، لگنی که پر از گوش ماهی هاست .

پوست و هَرزمَند گرانی دارد  سلام !

سنبل دارد و سبزینه در دلتای رودهایی که من و ایشان ها جاری می گردند از دماغ کودکی که شاید دارد و بی خود نیست دیوارش از چادر نازکتر باشد چهار سو و کهنه جول و پلاسی که میزبان توام با درد هایی از جنسم که به نام پدر خسبیده اند در لاک خویش و پزشک در آسمان توی تزریقشان خدایی دارد به کوچکی آنی که تو داری در من می آفرینی و ماهی قرمزت پیامبر باکرگی من بود وقتی گفتی سلام سلامتی می آورد آغا دو پوسته !

هماکنون دو قبضه صیغه ای و لاکپشت خز مانندی وارد شدند تا کاغذی از من بگیرند که بتوانند در تعاونی بی مسکنان برای خود خانه ی آخرتی جور کنند و اقسلطش را به حساب 000تا درج به مقام عالی همایونی واریز کنند .من ولی راحتم که زیر همین که می پراکنی می خسبم و تازه پول کلوخ که نمی گیری؟هر چند انداختنی باشد .تازه شهر قف تن هم بل دم :

" چون شیره کش جان توام چاق ترینم

این شق زده را شنقصه ای شاق ترینم "

تقدیم با عرض و طولی طویل که نیازمند آه ...بی کلاهم را دریاب و کشش بده تا بریزی در خود و مجسمه ای بتراشی از آن نامش را بگذار – یواشتر پدر سگ - :"جندرال مشرف " شدیم این ته .حالا من دوباره پاره پاره ی مچاله ای هستم که به آب هم مطهر نمی شود این پاشنه های گلو گیرم که بر صورتی بر خاک فرو افتاده می مالند در مهری که به چهره ات می زنند به پیشانی ات که ماهی باشی قرمز بپوشی بپری از طاق شکسته حالا که به سرت توپ شلیک میکنند یا به تنت که بسته به توپ یا به دستانت که توپ توپ پینه بسته از اصطحکاک خاکی بودنت با بی ماری که از تو می غلطد و لای سبزه های روبان بسته ی خوش تراشت لیز می خورد اسمش را بگذار ساکیزان یعنی همه ی ندارت که به بدرقه ات آمده ما ..ما صدایت می کند فریادت می زند از منیتت برهی که گاو والاترین مقدس هندوهاست قربان خال ابرویت قسم انتلکتوئلی .

از گیسو به بافه می سوزم از ابرو به درو می آیم از موها به قیچی میرسم از انگشت به پینه از کفل به کبود تر از هر چه جز دماغ به رویش به رویش می پرم و با حسی عمیق والا و شایسته به نشستن می گویم : بخیز و شمعی را در هر جایی که خواستی روشن کن داغ داغ بترکانم که ساعت به صبح می رسد و میمون ترین روزم را به حساب تو خواهم گذاشت اگر روزگاری لختی دوباره بیاساید کرمی که در کدویی آبله گرفت از بس جان ندارد مادر حتا .

قلبم این گوشت به صلیب کشیده شده تیر می کشد و یک تیر از ستون استخوانهایی که رعشه در می آمیزد با او وقتی دستمال گردنی را به چشمم بستی و به سر جوخه گفتی : اع .....لامیه !

تاپ تاپ تاتاپ ....

-: هر رو ز تن پیروز !